Ik geloof dat je gevoeligheid je grootste kracht is.
Mijn naam is Wendy Berends. Twaalf jaar lang zorgde ik als schoonheidsspecialist voor de buitenkant van vrouwen, en de gesprekken in mijn stoel gingen steeds vaker ergens anders over. Over diepe vermoeidheid. Over het gevoel dat je de hele dag voor iedereen klaarstaat en jezelf nergens meer tegenkomt.
Moeder van vijf
Ondertussen werd ik zelf moeder van vijf. Juist omdat het bij mij thuis zo vol en dynamisch is, weet ik hoe belangrijk het is om een plek te hebben waar de buitenwereld even stopt. Om die veilige bedding te kunnen bieden, heb ik me de afgelopen jaren verdiept in ademwerk en lichaamswerk, via opleidingen en retreats.
Mijn werk begint niet pas als jij bij mij op de tafel ligt. Het begint bij hoe ik zelf leef. En ja, dat gaat bij mij ook geregeld scheef, want soms wil ik gewoon meer dan er in een dag past. Maar ik oefen elke dag in rust nemen als ik voel dat het nodig is, ook als het niet uitkomt. En in grenzen stellen, ook thuis, ook als dat wrijving geeft.
Het hoeft niet zo ver te komen
De afgelopen tijd heb ik van dichtbij meegemaakt wat er gebeurt als iemand het contact met zichzelf helemaal kwijtraakt. Als dat waakvlammetje zo klein wordt dat de vreugde uit het leven verdwijnt. Dat heeft iets in mij wakker geschud. Geen wil om mensen te redden, maar de overtuiging dat het zover niet hoeft te komen.
Vrouwen dragen zoveel
Jij draagt je kinderen, je werk, je huis en iedereen om je heen. Vroeger droegen vrouwen dat samen. Ze liepen bij elkaar binnen, namen de baby even over, bleven zitten terwijl jij op adem kwam. Nu zit ieder in haar eigen huisje, en leunen doen we bijna niet meer, want die ander heeft het ook druk.
Daarom maak ik die plek. Ik draag jou, omdat jij zelf zoveel draagt. En in mijn cirkels zitten vrouwen weer samen en durven ze weer op elkaar te leunen. Zodat je weer voelt waar jouw eigen behoeftes en verlangens liggen, los van alle rollen die je draagt. Het leven geeft je wat je nodig hebt. Aan jou om te voelen wat het je wil vertellen.
Wat ik zie als jij binnenkomt
Een vrouw die alles voelt. Krachtig en liefdevol, met een antenne die de hele dag aanstaat voor iedereen om haar heen. Die gevoeligheid is haar grootste kracht. Ze heeft alleen nooit geleerd om hem ook op zichzelf te richten. We zijn zo getraind in dragen, regelen en doorgaan, dat we onderweg zijn vergeten hoe we de pauzeknop indrukken.
Bij mij hoef je dat niet te kunnen. Ik vertel je niet wat je voelt of waar het vandaan komt, want jij bent degene die dat weet. Ik sta nuchter naast je terwijl jij het zelf weer ontdekt. Wat ik je geef is de bedding om weer te voelen wat er al in je zit, zodat je je eigen stem weer hoort onder alle ruis, en je je herinnert waar jouw vuurtje harder van gaat branden.
Hier hoef je even niet te dragen.
Hier ben jij degene die ontvangt. Je hoofd gaat even uit, de spanning zakt uit je lijf, en het wordt stil vanbinnen. Voor veel vrouwen is dat de eerste keer in lange tijd dat ze weer voelen wie ze zijn. En juist daar, in die stilte, begint iets te bewegen. Vanzelf, omdat jij er eindelijk weer ruimte voor hebt.
Je bent van harte welkom.
Liefs, Wendy