Over Wendy
Ik ben begonnen als schoonheidsspecialist. Twaalf jaar lang zorgde ik voor de buitenkant van vrouwen en merkte dat de gesprekken steeds vaker ergens anders over gingen. Niet over de huid maar over vermoeidheid, over het gevoel dat je jezelf ergens kwijt bent geraakt.
Ondertussen werd ik moeder van vijf. En bewandelde ik mijn eigen pad van ceremonies, opleidingen en retreats om mezelf steeds beter te leren kennen. Niet omdat ik vastliep, maar omdat ik nieuwsgierig ben naar wat er onder de oppervlakte zit.
Mijn werk begint niet als jij op mijn tafel ligt. Het begint met hoe ik leef. Met de rust die ik neem als ik hem nodig heb, ook als het ongelegen komt. Met de grenzen die ik stel, ook thuis, ook als dat wrijving geeft. Ik weet hoe het voelt om jezelf in je behoeftes serieus te nemen.
De afgelopen tijd heb ik van dichtbij meegemaakt wat er kan gebeuren als iemand het contact met zichzelf helemaal kwijtraakt. Als het vlammetje zo klein wordt dat diegene de vreugde in het leven niet meer kan zien. Dat heeft iets in mij versterkt. Niet de wil om mensen te redden, maar de overtuiging dat het niet zo ver hoeft te komen.
Wat ik zie als iemand bij me binnenkomt: een mens. Iemand die krachtig is, liefdevol, en die zichzelf ondertussen flink in de weg zit. Niet omdat ze stuk is, maar omdat ze zo gewend is geraakt aan dragen, regelen en doorgaan, dat ze zichzelf ergens onderweg is kwijtgeraakt.
Ik ben geen healer. Ik geloof niet dat jij geheeld moet worden, want je bent niet gebroken. Ik houd de ruimte. Zodat jij kunt voelen wat er al in je zit. Zodat je je eigen stem weer hoort, onder alles wat er bovenop ligt. Dat jij weer kunt herinneren waar jouw vuurtje harder van gaat branden.
Wat je bij mij niet krijgt: iemand die jou vertelt wat je voelt, wat het betekent, of waar het vandaan komt. Ik plak geen labels. Jij bent degene die weet wat er is en ik sta naast je terwijl jij het ontdekt.
Wat je wel krijgt: nuchterheid, eerlijkheid, en iemand die je ziet zoals je bent, niet zoals je denkt te moeten zijn. En een plek waar jij even niet hoeft te dragen maar waar jij de ontvanger bent. Waar je mag zakken, ademen en voelen wat er onder al dat doorgaan zit.
Voor veel vrouwen is dat de eerste keer in lange tijd dat ze echt landen in zichzelf. En precies daar, in die stilte, in dat gedragen worden, begint iets te bewegen. Niet omdat ik het aanduw. Maar omdat jij er eindelijk ruimte voor hebt.
Liefs,
Wendy