Hoogsensitief, of gewoon te veel prikkels? Als je alles voelt van iedereen

Jij merkt het als eerste. Dat je kind stiller is bij het ontbijt. Dat je vriendin lacht, maar iets wegslikt. Dat er spanning in huis hangt, nog voordat iemand een woord heeft gezegd. Je voelt het allemaal.

En aan het eind van de dag ben je op. Moe op een manier die een nacht slapen niet oplost. Want je hebt de hele dag iedereen gevoeld, behalve jezelf.

Mijn naam is Wendy Berends. Ik ben moeder van vijf, en in mijn werkhuisje in Glimmen, tussen Groningen en Zuidlaren, liggen elke week vrouwen op mijn massagetafel die precies dit herkennen. Ik herken het zelf ook. Daarom schrijf ik dit.

Hoogsensitief, of te veel prikkels?

Misschien heb je het woord al eens opgezocht. Hoogsensitief. Steeds meer vrouwen vragen zich af of zij het zijn.

Natuurlijk zijn er mensen die van nature meer opvangen dan een ander. Maar wat ik op mijn tafel veel vaker zie, is iets anders: een gezond, gevoelig lijf dat de hele dag aan staat. Je telefoon, de appjes, het nieuws, je werk, de kinderen, de stemming van iedereen om je heen. Zoveel prikkels op één dag, daar is geen mens voor gemaakt.

Dus als jij alles voelt en daarna op bent, hoeft er niks mis met je te zijn. Je lijf doet precies wat het moet doen: waarnemen. Het krijgt alleen nooit de kans om het weer te laten zakken.

Je gevoeligheid is je kracht

Dit zie ik op mijn tafel, week in week uit: de vrouwen die het meest voelen, zijn de sterksten. Zij zien wat anderen missen. Zij voelen aan wat een kind nodig heeft voordat het huilt. Zij houden een heel gezin bij elkaar, vaak zonder dat iemand het doorheeft.

Die antenne is een gave. Alleen staat hij bij de meeste vrouwen de hele dag aan voor iedereen behalve voor zichzelf.

Waarom je jezelf als laatste voelt

Veel van ons groeiden op met: stel je niet aan, doe normaal, schouders eronder. Dus leerde je dat gevoel vooral te gebruiken voor anderen. Je eigen signalen wuif je weg. Die relativeer je. Tot je lijf het niet meer pikt.

Ik vergelijk het weleens met een verstuikte enkel. Je voelt dat hij pijn doet, en toch loop je door tot een dokter zegt dat hij verstuikt is. Maar wie wist het eerst? Degene met die enkel. Jij voelt het altijd als eerste. Dat is je gevoeligheid, en die mag je geloven.

Terug in je lijf

Je hebt er in je hoofd al eindeloos over nagedacht. Het begint bij je lijf. Je voeten op de grond, je buik en je adem.

Probeer het maar even, nu je dit leest. Voel je voeten. Waar zit spanning in je lijf? Wat is er nu van jou, en wat heb je vandaag van een ander meegenomen?

Merk je dat dat lastig is? Dat je wel weet hoe het zou moeten, maar dat het je in je eentje steeds niet lukt? Heel logisch. Als je jarenlang voor iedereen hebt gevoeld, is het fijn als iemand anders dat even voor jou doet.

Hier word jij gedragen

Dat is wat ik doe in Glimmen. Op mijn massagetafel hoef je even helemaal niks. Ik ben er helemaal, en mijn handen volgen jouw lijf. Vrouwen zeggen na afloop dingen als "ik voelde me echt heel erg geborgen", of "het voelde alsof ik tegen iemand genesteld zat bij het haardvuur".

Wil je dieper, dan kan dat met een ademsessie, of in een coachingstraject waarin we vanuit je lijf kijken wat jij nodig hebt.

En dan is er de vrouwencirkel. Een kleine groep vrouwen die weer naast elkaar gaan zitten. Je hoeft niemand iets uit te leggen, want de vrouw naast je weet precies waar je het over hebt. Zij heeft ook kinderen, slechte nachten, een hoofd dat nooit stil is. En zodra een vrouw voelt dat ze gedragen wordt door de vrouwen om haar heen, mag er iets zakken. Zo deden vrouwen dat vroeger ook, en zo kan het nog steeds.

Je vindt me in mijn werkhuisje in Glimmen, vlakbij Groningen, Haren en Zuidlaren.

Jij draagt altijd. Hier word jij gedragen.